adverlet atas


May 11, 2011

AWAK,,MASIH SAYA INGAT SAAT INDAH KITA BERSAMA HARI TU….


10 JUN 2010
SAYA BANGUN PAGI SEAWAL JAM 6.15 PAGI.. GEMBIRA BUKAN KEPALANG KURASAKAN..ADA JUGA RASA TAKUT KERANA BIMBANG DITINGGALKAN BAS.. HARI NI SAYA AKAN PERGI LAWATAN KE KUALA LUMPUR BERSAMA KELAB PENCEGAHAN RASUAH..
SAMPAI DI SEKOLAH SAYA LIHAT TIDAK RAMAI ORANG YANG DATANG.. HANYA BEBERAPA ORANG SAHAJA.. TIDAK SEMUA DARI MEREKA SAYA KENAL..TERMASUK AWAK.. HANYA SEORANG DUA SAHAJA.. ITU PUN DARI KELAS SAYA.. JAM DI TANGAN SAYA MENUNJUKKAN JAM 0705.. MANA ORANG LAIN??.. SAYA RASA MACAM ORANG BODOH.. JANJI PUKUL 7.00 PAGI TAPI BUKAN SEMUA ORANG DATANG TEPAT PADA WAKTUNYA.. BIASALAH,, JANJI ORANG MELAYU,, TAK PERNAH TEPAT.. SAYA DUDUK DEKAT KAWAN PEREMPUAN KELAS SAYA.. KAWAN JE TAU.. TIDAK LEBIH DARI TU.. SAYA SABARKAN DIRI UNTUK MENUNGGU KAWAN LAIN..SAYA TERLELAP SEBAB BANGUN AWAL SANGAT PAGI TADI.. SAYA TIDUR NYENYAK..SAYA TIDAK BIASA BANGUN SEAWAL JAM 6.15 PAGI..
MASA SAYA BANGUN.. SAYA NAMPAK RAMAI ORANG DATANG TERMASUK BEBERAPA ORANG GURU PENGIRING..TAPI SATU PERKARA YANG SAYA PELIKKAN.. MANA PENGERUSI KELAB NI??SAYA TANYA KAWAN SAYA..DIA CAKAP PENGERUSI KEMALANGAN DENGAN LEMBU..SAYA KETAWA HAMPIR TERSEMBUR ROTI YANG SAYA MAKAN..
CIKGU PANGGIL SURUH BERKUMPUL DI DEPAN DEWAN.. CIKGU BAGI TAKLIMAT.. SAYA TAK DENGAR APA YANG CIKGU CAKAP TAPI SAYA BUAT-BUAT DENGAR APA YANG CIKGU CUBA SAMPAIKAN.. LEPAS TU CIKGU BAGI UNIFORM UNTUK LAWATAN KE PETROSAINS.. WARNA KUNING BAJU TU.. CANTIK TAPI TEBAL.. BAGUS JUGA BAJU TU TEBAL SEBAB SAYA LUPA NAK BAWAK BAJU SEJUK.. SAYA DAPAT BAJU SAIZ M.. NASIB BAIK BAJU TU MUAT-MUAT DENGAN SAYA.. KALAU TAK MUAT,, TAK SANGGUP SAYA NAK PAKAI.. SAYA TAK BERAPA SUKA BAJU YANG BESAR.. MERIMASKAN..
SAYA AMBIL BEG PAKAIAN SAYA DEKAT TEPI PONDOK PEGAWAI KESELAMATAN.. NAK BAWAK MASUK DALAM BAS.. SAYA DUDUK TEMPAT KE EMPAT DARI BELAKANG.. MASA TU SAYA BARU NAMPAK AWAK..AWAK DUDUK SORANG-SORANG.. MERENUNG KELUAR.. SAYA TAK TAHU APA YANG AWAK FIKIRKAN.. SAYA PERGI DEKAT AWAK.. AWAK SENYUM KAT SAYA.. SAYA BALAS SENYUMAN AWAK.. SAYA SUKA BERKAWAN DENGAN AWAK SEBAB AWAK TAK SOMBONG..SAYA DUDUK KAT TEPI AWAK..SAYA TANYA NAMA AWAK PASTU AWAK CAKAP NAMA AWAK ANIS.. SAYA SENYUM.. SAYA BERBORAK DENGAN AWAK.. BORAK BORAK KOSONG.. AWAK NAMPAK SELESA BILA BERBORAK DENGAN SAYA.. SAYA GELAK SETIAP KALI AWAK BUAT LAWAK.. LAWAK AWAK MENJADI.. SAYA SUKA LAWAK AWAK.. IKHLAS.. SENYUM AWAK PUN MANIS..
SAYA RASA SEKEJAP JE MASA BERLALU BILA BERSAMA AWAK.. BAS DAH BERGERAK.. SAYA MASIH DUDUK DI TEPI AWAK MACAM TADI JUGA.. SAYA SENYAP.. AWAK PUN SENYAP.. MUNGKIN TAKDE APE-APE YANG NAK DICAKAPKAN.. SUASANA DALAM BAS SENYAP.. LAGU KUMPUKAN WALI BAND BERKUMANDANG.. SAYA TERLELAP DENGAN TIBA-TIBA.. PENDINGIN HAWA DI KEPALA MASIH SETIA MENYEJUKKAN BADAN SAYA.. BADAN SAYA MENGGIGIL KESEJUKAN..SAYA RASA AWAK PERASAN.. MASA TU SAYA HANYA ADA UNIFORM YANG CIKGU EDARKAN TADI DEKAT BADAN SAYA.. SAYA BUAT SEBAGAI BAJU SEJUK.. AWAK AMBIK BAJU SEJUK AWAK PASTU AWAK SELIMUTKAN BADAN SAYA ..  BARU RASA HANGAT SIKIT BADAN SAYA.. TERIMA KASIH AWAK.. SAYA HARGAI SEMUA TU..
SAYA BANGUN TIDUR.. SAYA TENGOK AWAK DAH TIDUR LENA..SAYA TAHU AWAK SEJUK.. SAYA AMBIK BALIK BAJU SEJUK TU,, SAYA SELIMUTKAN BALIK KAT AWAK.. SAYA PEGANG TANGAN AWAK,, TANGAN AWAK PUN SEJUK..  BAS BERHENTI KAT KAWASAN RAWAT DAN REHAT(RNR)..  SAYA NAK KEJUTKAN AWAK TAPI SAYA TAK SAMPAI HATI NAK BUAT SEMUA TU.. SAYA GAGAHKAN DIRI SAYA UNTUK KEJUTKAN AWAK.. BILA AWAK SEDAR,,AWAK LEPASKAN TANGAN SAYA PERLAHAN-LAHAN.. AWAK UCAP TERIMA KASIH KAT SAYA.. SAYA TANYA KENAPA.. AWAK KATA SEBAB SAYA DAH SELIMUTKAN AWAK.. SAYA AJAK AWAK PERGI MAKAN.. AWAK IKUT JE DARI BLAKANG.. SAYA ORDER NASI PUTIH LAUK AYAM MASAK MERAH.. SAYA TANYA AWAK,, AWAK NAK APA.. AWAK CAKAP,, SAMA MACAM SAYA.. SAYA ORDER SATU LAGI.. SAYA AMBIK NASI AWAK LETAK ATAS MEJA.. SAYA NAMPAK AWAK KELUARKAN NOT RM10.. SAYA PERGI BASUH TANGAN.. AWAK DATANG DEKAT MEJA TADI.. SAYA NAK PERGI BAYAR DUIT NASI SAYA.. AWAKPANGGIL SAYA TAPI SAYA TAK DENGAR.. AWAK TARIK TANGAN SAYA..  AWAK CAKAP YANG AWAK DAH BAYAR DUIT NASI SAYA.. SAYA NAK BAYAR BALIK DUIT AWAK TAPI AWAK MENOLAK.. BAIKNYA AWAK,, SAYA UCAP TERIMA KASIH KAT AWAK..AWAK SENYUM JE.. SAYA PERASAN JUGAK ADA ORANG JELING-JELING KAT SAYA… TAPI SAYA BUAT-BUAT TAK NAMPAK JE..   SAYA TAHU MEREKA CEMBURU..
15 MINIT LEPAS TU SAYA DAN AWAK NAIK BAS SEMULA.. DAH NAK SAMBUNG PERJALANAN SEMULA.. SAYA DUDUK BALIK KAT TEPI AWAK.. SAYA TANYA AWAK,, AWAK KENYANG KE??.. AWAK ANGGUK JE.. AWAK AMBIK TELEFON DAN EARFONE AWAK,, AWAK DENGAR LAGU.. AWAK ADA TANYA SAYA NAK KE TAK SEBELAH EARFONE TU.. SAYA GELENG KEPALA.. SAYA TENGOK CERITA NIYANG RAPIK DALAM BAS TU.. LEPAS BEBERAPA MINIT,, SAYA TENGOK AWAK DAH TIDUR.. TIDUR KEKENYANGAN AGAKNYA..
SAYA RASA LENA JUGAK AWAK TIDUR,, AYAH AWAK TELEFON AWAK PUN AWAK TAK ANGKAT.. NASIB BAIK ADA SAYA.. SAYA RASA DAH SAMPAI KAT KUALA LUMPUR.. SAYA NAMPAK BAS BERHENTI DEPAN PASARAYA SOGO.. SAYA KEJUTKAN AWAK,, MATA AWAK MERAH,, AWAK NAMPAK MACAM TAK CUKUP TIDUR JE.. KASIHAN SAYA TENGOK AWAK.. SAYA DAN AWAK MASUK SAMA-SAMA DALAM PASARAYA TU.. SAYA IKUT AWAK PERGI JALAN-JALAN DALAM TU.. SAYA TAK TAHU AWAK NAK PERGI KAT MANA.. AWAK CAKAP NAK KE TINGKAT ATAS SEBAB NAK BELI COKLAT.. AWAK TAK TAHU KITA ADA PERSAMAAN.. SAYA PUN SUKA COKLAT.. MASA AWAK NAK NAIK ESKULATOR TU,, AWAK NAK JATUH.. KASUT AWAK LICIN.. SAYA SEMPAT PEGANG BADAN AWAK.. MUKA WAK MERAH PADAM.. AWAK MALU AGAKNYA..
TADI SAYA DENGAR CIKGU CAKAP PUKUL 9  MALAM DAH ADA DALAM BAS.. SAYA TENGOK JAM KAT TANGAN.. ADA 30 MINIT LAGI,, SAYA AJAK AWAK DUDUK KAT KERUSI DALAM PASARAYA TU..PASTU AWAK MINTAK COKLAT YANG AWAK BELI TADI KAT SAYA SEBAB SAYA BAWAK PLASTIK COKLAT TU UNTUK AWAK.. SAYA PUN MAKAN JUGA.. MANIS COKLAT TU KAN??..SEBAB TU SAYA SUKA MAKAN COKLAT..SEBAB SAYA NAK JADI MANIS MACAM COKLAT TU.. SAYA AJAK AWAK PERGI NAIK BAS.. MASA TU DAH RAMAI ORANG YANG TUNGGU BAS.. DALAM BAS,, AWAK TERTIDUR.. LETIH BERJALAN DALAM SOGO TADI.. KEPALA AWAK JATUH ATAS BAHU SAYA.. SAYA BIARKAN JE LAH SEBAB SAYA KASIHAN NAK KEJUTKAN AWAK.. SAMPAI DI HOTEL SAYA KEJUTKAN AWAK,, BILA SAYA SAMPAI KAT BILIK TERUS SAYA TIDUR.. BAJU DALAM BEG MASIH TERSUSUN RAPI.. NYENYAK BETUL SAYA TIDUR MALAM TU..
11 JUN 2010
SAYA BANGUN BILA TELEFON SAYA BERBUNYI.. AWAK LAH TU YANG KEJUTKAN SAYA.. TERIMA KASIH AWAK YE.. KALAU TAK,, DAH TENTU SAYA BANGUN LEWAT.. BAS DAH SEDIA MENUNGGU DI DEPAN HOTEL KAMI.. MASA SAYA NAK NAIK BAS,, SAYA DAH NAMPAK AWAK ADA KAT DALAM BAS TU.. CEPATNYA AWAK BERSIAP.. SAYADUDUK KAT TEPI AWAK.. AWAK SENYUM JE KAT SAYA.. LEPAS NI KITA NAK PERGI UTAMA KOMPLEKS.. SAYA TANYA AWAK NAK BELI APA,, AWAK CAKAP TAK TAHU.. SAMPAI JE KAT SANA SAYA IKUT AWAK PERGI JALAN-JALAN SAMBIL MAKAN AISKRIM.. SAYA TAK BELI PUN SEBAB SAYA TAK BRAPA SUKA AISKRIM.. AWAK SURUH SAYA CUBA AISKRIM TU TAPI SAYA MENOLAK.. AWAK PAKSA SAYA.. AKHIRNYA SAYA MAKAN JUGA AISKRIM YANG AWAK SUAP TU SIKIT..  SAYA TENGOK AWAK MAKAN.. SEDAP SANGAT..
SAYA PERASAN AWAK ASYIK TENGOK JAM JE DARI TADI.. SAYA CUBA NAK TANYA TAPI TAK BERANI,, TAKUT AWAK KATA SAYA SIBUK HAL AWAK.. SAYA PUN DIAM JE LA.. SAYA JALAN-JALAN LAGI DENGAN AWAK.. SAYA TENGOK AWAK SENYUM.. TAPI SAYA TAK PASTI AWAK SENYUM KAT SIAPA.. SAYA RASA LELAKI KAT DEPAN SAYA TU.. LELAKI TU DATANG DEKAT DENGAN AWAK,, AWAK KENALKAN LELAKI TU PADA SAYA.. AWAK CAKAP LELAKI TU KEKASIH AWAK.. SAYA BERSALAM DENGAN LELAKI TU.. SAYA SENYUM KAT DIA TAPI DIA SENYUM MACAM TAK IKLAS JE.. SAYA CAKAP KAT AWAK SAYA NAK PERGI TANDAS TAPI SAYA TIPU AWAK.. SEBENARNYA SAYA BIARKAN AWAK BERCAKAP DENGAN LELAKI TU..SAYA MENYOROK INTAI AWAK.. SAYA TENGOK AWAK DENGAN LELAKI TU MESRA SANGAT.. SAYA RASA SAYALAH ORANG YANG PALING BODOH DALAM DUNIA WAKTU TU.. SAYA TAK TAHU APA PERASAAN SAYA MASA TU.. MACAM-MACAM ADA..
SEJAK SAAT ITU PERASAAN CINTA SAYA PADA AWAK SUDAH KIAN PUDAR,, AWAK TAHU TAK YANG HATI SAYA HANCUR SANGAT..HANCUR BERKECAI..MACAM DEBU DI ANGKASA.. SAYA PUN TAK BOLEH SALAHKAN AWAK SEBAB SAYA TAK PERNAH TANYA YANG AWAK SUDAH ADA KEKASIH ATAU BELUM.. SAYA PENDAM JE LAH PERASAAN TU PADA AWAK.. SAYA TAHU AWAK TIDAK TAHU TENTANG HAL INI.. SEJAK ITU SAYA LAYAN AWAK MACAM BIASA.. MACAM SEBELUM-SEBELUM NI..TAPI AWAK TAK TAHU APA YANG ADA DALAM HATI SAYA.. SEJAK HARI TU JUGAK PERASAAN SAYA PADA AWAK SEMAKIN PUDAR.. TAPI SAYA BERSYUKUR SANGAT SEBAB SAYA BELUM CIPTA APA-APA KENANGAN DENGAN AWAK..
TERIMA KASIH AWAK SEBAB AWAK SUDI MENCERIAKAN HIDUP SAYA SEPANJANG SAYA PERGI LAWATAN KE KUALA LUMPUR TU…

Apr 15, 2011

reka1 citer - budak kolej

       “Girls!! Kau tengok mat yang baru masuk gate tu. Cun lah. Eh ini mesti budak year one.”

                “Aah lah. Fulamak! Power. Tak pernah aku nampak lelaki cun macam gitu. Eh budak year one ke? Manalah tahu dia cuma pelawat aje.”

                “Tak lah aku rasa dia budak year one. Kau tengok tu dia bawak file lambang kolej nie.”

                “Hoi. Mentel eh korang semua. Dah gi masuk, kuliah nak dekat mula,” teriak Siti.



                “Pakcik boleh saya tumpang tanya? Bilik Kuliah Satu dimana?” tanya Sham kepada Pak Selamat, penjaga Kolej Townsville itu.

                “Awak budak tahun pertama ya?”tanya Pak Selamat

                “Ya Pakcik.”

                “Ok awak naik tingkat tiga lepas itu belok kiri. Nama awak siapa?”

                “Nama saya Sham.” Jawab Sham lalu menghulurkan tangannya ke arah Pak Selamat.

                “Oh. Nama pakcik selamat budak-budak di sini panggil pakcik Pak Selamat.”

                “Oh Pak Selamat. Ok lah Pakcik saya hendak naik dahulu ya. Dah lambat ni. Terima Kasih ya Pakcik. Jumpa lagi.”



                Pada hari itu adalah hari pertama Sham mula pengajiannya sebagai guru pelatih. Inilah langkah pertama untuk mencapai cita-citanya iaitu sebagai seorang guru. Sesampai sahaja Sham ke bilik kuliah, ramai penuntut tahun pertama sudah pun berada di tempat masing-masing. Sham berjalan dengan perlahan menuju ke tempat kosong di belakang kuliah. Sambil berjalan ramai mata sedang memandangnya. Ada yang berbisik-bisik sesama sendiri.

             

                “Hensemnya budak ni. Macam Brad Pitt!”penuntut lain berbisikan.

                “Eh. Dia ni melayu ke orang putih? Muka putih melepak.”

                “Entah-entah dia sesat tak?” mereka ketawa sesama sendiri.



                “Assalamualaikum Semua”Cikgu Samad memberi salam.

                “Wa’alaikumsalam.”

“Nama saya Samad. Selamat datang ke kolej Townsville. Ini semua bakal-bakal cikgu ya. Ok hari ini kamu semua akan diperkenalkan kepada kolej dan akan diberi jadual masa belajar masing masing. Hari ini juga kita akan berkenalan dengan satu sama lain. Baiklah mula dari awak,” Cikgu Samad menunjuk pada penuntu yang duduk di depan sekali.



Sham penuntut terakhir untuk bangun dan memperkenalkan dirinya.

“Nama saya Sham. Saya berumur 22 tahun. Sebelum saya ke sini saya  bekerja sebagai seorang pramugara di Singapore Airlines.”



Beberapa pasang mata terbeliak mendengar penjelasannya.



“Oh Pramugara rupanya. Patutlah hensem gila,” kata-kata yang dibisik oleh penuntut lain.



“Oh pramugara. Kenapa awak bertukar angin pula?” tanya Cikgu Samad.



“Saya lebih berminat kerjaya seorang guru.”jawab Sham ringkas.



“Bagus Sham awak telah memilih suatu kerjaya yang amat mulia. Kamu semua mesti bershukur kerana mendapat tempat di sini. Kerjaya sebagai seorang guru banyak faedah dan nikmatnya. Tak payah lah saya bersharah panjang lebar satu hari nanti awak akan faham.”



*************



“Oi Sham. Mengurat anak dara orang aje. Jom ah gi makan.”teriak teman teman Sham yang sedang menunggu di dalam Van.

“Kau ni tak boleh tengok aku senang lah. Relaks lah brother. Tak nampak ke aku tengah berbual dengan Siti.”

“Cepat lah kalau tidak kita orang tinggalkan.”

“Kecoh ah korang. Ok!Ok! kejap lagi.”

“Siti nak ikut Sham pergi makan tak?”

“Tak pe lah Sham, Siti nak pergi makan dengan Idah” jawab Siti penuntut tahun kedua di kolej itu.

“Eh Siti belum kasi no telefon Siti kan. Tak Sudi ke?” tanya Sham.

Siti hanya tersenyum. Lesung pipitnya terserlah bila dia mengukir senyuman itu. Senyuman itu lah yang memikat hati Sham.

“Ok lah Siti ambil no telefon Sham. Bila free call Sham ya. Ok Siti jumpa lagi esok.”



“Amboi Cik Siti. Ulat bulu dah naik daun nampak?” usik kedua-dua teman Siti, Idah dan Ayu.



“Kau jaga-jaga sikit Ti. Si Sham tu Ulat bulu, Mata keranjang kaki perempuan.” Nasihat Idah.



“Kau ni jangan tuduh orang sembarangan. Sham tu ok apa. Lagipun orangnya cute. Rugi kalau lepaskan lelaki tampan macam tu tau. Aku tahu kau cemburu pat aku kan?” Siti cuba mempertahankan Sham.



“Aah lah Idah. Kau kasi lah Siti peluang. Siti Cun Sham Cute sajaklah tu. Dah lah jom gi makan. Perut aku tengah main keroncong.” Ayu mencerlah.



*********



“Hi Sham. Baru sampai?” tanya seorang teman sekolahnya Ain.

“Ye Ain. Baru sampai. Awak tak masuk sekolah lagi ke?” jawab Sham sambil tersenyum simpul

“Tunggu awak lah,” gurau Ain.

“Ye lah tu dah yok masuk kuliah.”



“Awak berdua kenapa lambat? Pergi dating eh?” gurau Cikgu Samad.

Semua kelas ketawa mendengarnya.



Semenjak Sham menjejak kaki ke sekolah itu, ramai penuntut wanita di situ tertarik dengannya. Wajah Sham memang lawar. Rambutnya disikat rapi. Pakaiannya sentiasa kemas. Mukanya putih dan licin. Pokoknya dialah penuntut lelaki yang paling lawar. Tapi hanya satu keburukan Sham yang ada juga tidak menyukainya. Sham gemar mengacau perempuan. Pantang dia lihat perempuan berdahi licin pasti dia cuba menguratnya. Di kolej itu sudah berapa ramai gadis telah menjadi pasangannya tapi hanya sebentar sahaja. Setiap kali dia melihat gadis lain yang cantik dia akan memutuskan perhubungannya dengan kekasihnya dan menjalin ikatan dengan yang lain. Perbuatannya itu membuat dirinya tidak disukai oleh ramai. Namun, masih ada juga perempuan yang masih mahu cuba memikatnya. Teman-teman lelakinya pula selalu bersamanya untuk berkenalan dengan perempuan memandangkan Sham sentiasa dikelilingi perempuan.

Lagipun Sham pandai. Dia sentiasa mendapat tempat pertama dalam setiap mata pelajarannya.



                “Eh Sham. Kau ni jaga-jaga sikit. Jangan jadi kaki perempuan. Nanti kena hang satu hari padan muka.” Tegur Abu teman karib Sham.



                “Alah kau ni Bu. Aku bukan mencabul kehormatan mereka. Aku masih ada otak lah. Aku cuma.. alah saja-saja aje. Bila aku dapat yang betul betul sesuai baru lah aku melekat pada satu.” Jawab Sham.



                “Gasakkau lah Nak asalkan kau bahagia. Ah periksa nak datang kau dah siap ke belum? Eh buat apa aku tanya kau. Gerenti kau pass punya. Otak kau bergeligar. Heran lah aku. Kau ni “playboy” tapi pandai.”



                “Abu..Abu… apa kau susah. apa cikgu ajar kau dengar lepas tu dah lah. Kau tu dah siap ke belum. Jangan tak pass nanti tahun depan aku tak jumpa kau lagi susah.”



                ************



                “Jangan buka kertas soalan itu dahulu. Sila tunggu arahan. Tempat duduk ini siapa duduk?” tanya Cikgu Samad di dewan peperiksaan.



                “Sham Cikgu.”



                “Mana dia?”



                “Tak tahu pula agaknya lambat Cikgu.”



                “Ingat ya semua sesiapa lambat lebih dari lima belas minit tidak dibenarkan menduduki peperiksaan.”



                **********



                “Susah s.eh kertas sejarah Cikgu Samad. Si Sham mesti boleh jawab punya. Eh aah eh aku tak nampak Sham pun dia tak datang ke?” tanya Abu kepada geng-gengnya yang lain.



                “Aah lah mana Sham? Dia tak call kita orang pun? Jangan-jangan dia accident tak?”



                “Oi mulut nak kena cili eh. Cakap baik-baik sikit. Kau dah cuba telefon handphone dia Abu?”



                “Dah. Tak ada orang angkat. Maksud aku dia off hp dia.”



                “Eh lain macam aje. Apa kata kita pergi rumah dia.”



                “Tapi mana kita tahu alamatnya. Kau selalu hantar dia ke bus stop aje kan.”



                “Aah lah. Habis tu macam mana. Eh kau gi minta Cikgu samad alamatnya.”



                ************



                “Ah ini rumahnya. Assalamualaikum.”

             

                Pintu diketuk berkali-kali tapi tiada yang membukanya.



                “Assalamualaikum,”mereka memberi salam beramai-ramai mengetuk pintu.



                “Lu mau cari itu Sham ah?” seorang lelaki tua berbangsa cina mencerlah.



                “Ya apek tahu mana itu Sham pergi?”



                “Tadi gua nampak ada ambulans datang bawak itu Sham pergi hospital.”



                Teman-teman Sham memandang sesama sendiri..



                “Sham masuk Hospital?” Abu tanya Apek itu.



                “Gua tak tahu apa pasal tapi gua tahu dia masuk Itu hospital becar punya. Apa itu general Hospital.”



                “Terima kasih ya Apek.” Jawab mereka lalu bergegas ke van dan menuju ke hospital.



                ***************



                “Sham!!!” teriak teman-teman Sham bila sampai ke wad Sham.



                “Assalamualaikum makcik.”



                “Wa’alaikumsalam,” jawab Ibu Sham yang sedang duduk disebelah katil Sham sambil memegang tangan Sham.

                “Awak ni semua kawan sekolah Sham ya?” tanya Ibu Sham.



                “Ya makcik. Kenapa dengan Sham Makcik?” tanya Abu dengan penuh kehairanan.



                “Sham tak beritahu kamu semua ke?”



                “Beritahu apa makcik?”



                “Sham dihidap bara otak semenjak umurnya 18 tahun. Dia sudah pergi rawatan setiap bulan tapi memang nasibnya begini. Penyakitnya semakin teruk.” Cerita Ibu Sham terisak-isak.



                Teman Sham memegang tangan satu sama lain. Mereka tidak sangka sama sekali Sham, lelaki yang ceria dan “playboy” dan juga pandai di kolej itu mengidap penyakit itu.

Mereka mendekati Sham lalu memegang tangan Sham. Sham masih terlantar di katil tanpa bergerak. Bermacam-macam tube dimasukkan ke tubuh Sham. Air mata teman-teman Sham tidak dapat bertahan. Setitik demi setitik mengalir ke pipi masing-masing. Mereka tidak dapat menahan sebak di dada melihat keadaan teman karib mereka. Keadaan Sham semakin teruk. Doktor mengesahkan Sham tidak dapat hidup lama. Baranya telah merebak ke seluruh badannya.Cita-citanya menjadi seorang guru tidak tercapai. Tuhan lebih menyayangi dirinya.



                Pemergian Sham menjadi suatu perangsang untuk mereka berjaya dalam hidup. Kecekalan hati Sham menghadapi liku-liku hidup membuat mereka sedar tentang kehidupan. Sham tetap dalam ingatan setiap penuntut di kolej itu. Kini semua penuntut kolej Townsville menjadi seorang guru namun bagi mereka Sham lah guru besar mereka selama-lamanya.



14th October 2008

customer online

jangan klik kanan